Ελληνικό μέλι

Το μέλι παίζει σημαντικό ρόλο στην Ελληνική διατροφή από την αρχαιότητα. 

Οι ιδιαίτερες μορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες, η ηλιοφάνεια και η ποικιλομορφία της   Ελληνικής Χλωρίδας παρέχει την δυνατότητα παραγωγής μιας ευρείας ποικιλίας από μέλι, όπως μέλι από θυμάρι, έλατο και πεύκο. 

Από μελέτες σε πολλά εργαστήρια τα εξετασθέντα Ελληνικά μέλια, σε σύγκριση με άλλης προέλευσης μέλια, είναι ιδιαίτερα πλούσια σε φαινολικές ενώσεις, με το θυμαρίσιο μέλι να εμφανίζει τα υψηλότερα επίπεδα. Τα φαινολικά οξέα (protochatechuic acid, p-hydroxybenzoic acid, vanillic acid)  χαρακτηρίζουν τα εξετασθέντα Ελληνικά μέλια.

Οι μελέτες που αφορούν την βιολογική δράση αποκαλύπτουν ότι όλα τα μέλια  εμφανίζουν  αντιοιστρογονικές, αλλά και οιστρογονικές ιδιότητες, ανάλογα με το είδος του ιστού που εξασκούν την δράση τους. Οι ιδιότητες αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού και της οστεοπόρωσης. 

Tο θυμαρίσιο μέλι  αναστέλλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό κυττάρων καρκίνου προστάτη και  μαστού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι βιολογικές ιδιότητες μιας ένωσης (μονοτερπένιο) η οποία απαντάται μόνον στο  θυμαρίσιο μέλι και  ρυθμίζει κυτταρικές και βιοχημικές διαδικασίες σημαντικές για την αναστολή του  πολλαπλασιασμού  κυττάρων καρκίνου προστάτη και καρκίνου μαστού. Το γεγονός αυτό  υποδηλώνει την συμμετοχή του συστατικού αυτού στις ευεργετικές δράσεις του θυμαρίσιου μελιού κατά του καρκίνου του προστάτη και του μαστού. 

Συμπερασματικά, τα Ελληνικά μέλια είναι πλούσια σε χημικές ενώσεις όπως πολυφαινόλες, φαινολικά οξέα και μονοτερπένια, οι οποίες είναι γνωστές για τις χημειοπροστατευτικές τους δράσεις.  

Η εισαγωγή του μελιού στην καθημερινή διατροφή μπορεί να προάγει την υγεία των καταναλωτών. 

Λεμφοίδημα

Λεμφοίδημα ονομάζεται το οίδημα ενός τμήματος του σώματος, ιδιαίτερα των άκρων, που προκαλείται από την ανώμαλη συσσώρευση του λεμφικού υγρού. Η λέμφος αποτελεί μέρος του αμυντικού μηχανισμού του σώματος. Καθαρίζει τους ιστούς από διάφορους παθογόνους οργανισμούς, στην συνέχεια περνά και φιλτράρεται μέσα από τους λεμφαδένες, ενώ τέλος ενώνεται με την φλεβική κυκλοφορία στην πορεία προς την καρδιά.
Το λεμφοίδημα μπορεί να είναι πρωτοπαθές ή δευτεροπαθές. Το πρωτοπαθές προκαλείται χωρίς εμφανή αιτία, ενώ το δευτεροπαθές προκαλείται μετά από τραυματισμό, ουλή ή εκτομή στους λεμφαδένες (π.χ. μετά από χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού σε συνδυασμό με ακτινοβολία στην περιοχή). Αυτό συμβαίνει λόγω της μειωμένης μεταφορικής ικανότητας του λεμφικού φορτίου από το Λεμφικό Σύστημα. Το οίδημα αυτό μπορεί να υποχωρήσει ή να μεταβληθεί σε χρόνιο λεμφοίδημα.
Το λέμφοίδημα αρχικά εμφανίζεται 'βάρος' κυρίως στο ανώτερο τμήμα του άκρου, μούδιασμα και ελαφρύς πόνος. Με την ξεκούραση τα συμπτώματα υποχωρούν. Στη συνέχεια εμφανίζεται ελαφρύ οίδημα που υποχωρεί όταν το άκρο τοποθετηθεί σε ανάρροπη θέση. Προοδευτικά το οίδημα οργανώνεται, ενώ πρωτεϊνη και νερό συσσωρεύονται στους ιστούς.
Η γυναίκα την πρώτη ενημέρωση για την πιθανότητα  να εμφανίσει λεμφοίδημα θα πρέπει να την λαμβάνε,ι ενώ ακόμα νοσηλεύεται στο νοσοκομείο μετά την χειρουργική επέμβαση στην οποία έχει υποβληθεί. Πρέπει να την επισκέπτεται ο εξειδικευμένος Φυσιοθεραπευτής, μετά από οδηγία του θεράποντος Ιατρού, να της αναλύει τους κινδύνους, να δίνει οδηγίες για τον τρόπο χρήσης του μέλους και πρακτικές πρόληψης του λεμφοιδήματος. Επίσης να την εφοδιάζει με τα κατάλληλα έντυπα που θα την βοηθήσουν να αποκτήσει την απαραίτητα γνώση, ώστε να προφυλαψθεί από τυχόν επιπλοκές, αλλά και ενημέρωση τι θα πρέπει να κάνει μόλις αντιληφθεί ότι κάτι αλλάζει στο σώμα της.
Φυσικά επειδή όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι γεγονός ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν καμία ενημέρωση ή έχουν ελλειπή ενημέρωση. Για το λόγο αυτό μόλις αντιληφθούν την ύπαρξη ακόμα και ήπιου οιδήματος θα πρέπει να απευθυνθούν αρχικά στον θεράποντα Ιατρό τους ώστε να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις και να αποκλειστεί η πιθανότητα υποτροπής της νόσου. Στη συνέχεια επιβάλλεται να επισκεφθούν τον εξειδικευμένο Φυσικοθεραπευτή, κατάλληλα εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση του λεμφοιδήματος, να αξιολογήσει την κατάσταση να ορίσει τους στόχους και ανάλογα να καθορίσει το θεραπευτικό πλάνο. Πρέπει να τονιστεί ότι ο χρόνος έναρξης της θεραπείας είναι καθοριστικός στην τελική εξέλιξη.
Οι επιπτώσεις εξαρτώνται από το στάδιο του λεμφοιδήματος.  

Τα στάδια είναι:
1. Στάδιο Ι ή Αναστρέψιμο Στάδιο: Η πίεση προκαλεί αποτύπωμα στο μέλος, ενώ το οίδημα υποχωρεί προσωρινά αν τοποθετηθεί το άκρο σε ανάρροπη θέση.
2. Στάδιο ΙΙ ή Μη Αυτόνομα Αναστρέψιμο Στάδιο: Αν το λεμφοίδημα δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα και εξακολουθήσει να υφίσταται θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε προοδευτική σκλήρυνση της περιοχής. Η δυνατότητα δημιουργίας αποτυπώματος μειώνεται διαρκώς, ενώ στο τέλος δεν είναι πλέον εφικτή. Η ανάρροπη θέση δεν οδηγεί στην υποχώρηση του οιδήματος.
3. Στάδιο ΙΙΙ ή Λεμφοστατική Ελεφαντίαση: Χαρακτηρίζεται από:
- Μεγάλη αύξηση του οιδήματος, σε τέτοιο βαθμό που το άκρο να θυμίζει το άκρο ενός ελέφαντα.
- Σκλήρυνση του δέρματος με την μορφή χόνδρων (παχυδερμία).
- Ανάπτυξη σαρκωμάτων.
Η επίπτωση του λεμφοιδήματος του βραχίονα εξαρτάται από την έκταση της χειρουργικής επέμβασης, τον αριθμό των αφαιρεθέντων λεμφαδένων, την ακτινοθεραπεία καθώς και την ηλικία και το βάρος της ασθενούς.
Το δευτεροπαθές λεμφοίδημα του βραχίονα είναι πιο σύνηθες σε παχύσαρκες ασθενείς. Έτσι η παχυσαρκία μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους παράγοντες κινδύνου που ευνοούν την ανάπτυξη λεμφοιδήματος. Επίσης, είναι πιθανίν να υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της επίπτωσης του λεμφοιδήματος και της ηλικίας της ασθενούς. Γυναίκες μεγαλύτερες των 55 ετών αναπτύσουν κλινικά σημαντικό λεμφοίδημα σε ποσοστό 22% των περιπτώσεων, ενώ γυναίκες μικρότερες των 55 ετών σε ποσοστό 14% τωμ περιπτώσεων. Μια στατιστικά σημαντική, αυξημένη εμφάνιση των συμπτωμάτων έχει αναφερθεί σε γυναίκες που εργάζονταν κατά το πρώτο έτος μετά την εγχείρηση.
Η εξοίδηση του βραχίονα μετά από μια παρατεταμένη περίοδο χωρίς οίδημα μπορεί να αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα υποτροπής του όγκου.
Η συχνότητα του λεμφοιδήματος μετά από θεραπεία καρκίνου του μαστού ποικίλει σε σημαντικό βαθμό στη βιβλιογραφία. Ωστόσο υπήρξε μια σαφής φθίνουσα τάση εμφάνισης λεμφοιδήματος από την δεκαετία του '60. Η πρώιμη διάγνωση της νόσου χάρη στον προ-συμπτωματικό έλεγχο και η ακόλουθη, με μικρότερες χειρουργικές επεμβάσεις, θεραπευτική αγωγή έχουν παίξει αναμφίβολα σημαντικό ρόλο. Η ορθή διάγνωση της ενδεικτικής κατάστασης των λεμφαδένων ενδεχομένως να περιορίσει περισσότερο την εφαρμογή ριζικής μαστεκτομής με συνολική μείωση της μετaθεραπευτικής επίπτωσης του λεμφοιδήματος.
Η αποκοπή ή η απολίνωση λεμφαγγείων καθώς και η εκρίζωση λεμφαδένων είναι υπεύθυνες για τον σχηματισμό παράπλευρης κυκλοφορίας. Η ακτινοθεραπεία φαίνεται να διαταράσσει αυτήν τη διαδικασία αναγέννησης. Επιπροσθέτως, προκαλεί αντίδραση στους εναπομείναντες λεμφαδένες με επακόλουθη ίνωση. Η συνοδός μερική απόφραξη των κόλπων των λεμφαδένων καταλήγει σε μη αναστρέψιμη μείωση της ροής της λέμφου εντός των αδένων.
Οι λεμφαδένες που δεν δέχτηκαν ακτινοβολία και αποτελούν μέρος της παράπλευρης κυκλοφορίας, έχουν διατεταγμένους κόλπους λόγω του αυξημένου όγκου της λέμφου. Μια επακόλουθη αύξηση του μεγέθους των λεμφαδένων είναι επίσης ενδεχόμενη.
Στο πρωτοπαθές λεμφοίδημα, πρωτεϊνη συσσωρεύεται στους ιστούς προκαλώντας ινοσκλήρυνση εάν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα. Επιπλέον οι διαδικασίες μεταβολισμού στον διάμεσο ιστό διαταράσσονται από το οίδημα και διευκολύνονται οι διαδικασίες φλεγμονής με όλες τις αρνητικές συνέπειές τους για την κυκλοφορία της λέμφου.
Υπάρχει σύγχυση στον τρόπο αντιμετώπισης του λεμφοιδήματος. Υπάρχουν εκείνοι που θεωρούν ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που προτείνουν ακόμα και χειρουργική αντιμετώπιση. Η αλήθεια είναι ότι ανάλογα με το στάδιο του λεμφοιδήματος και την ταχύτητα της θεραπευτικής αντιμετώπισης προκύπτουν τα αποτελέσματα. Το λεμφοίδημα ακόμα όταν δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ολοκληρωτικά, υπάρχουν πολλοί θεραπευτικοί τρόποι που μπορούν να το ελέγξουν και να το περιορίσουν επιτυγχάνοντας ένα καλό αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα, ενώ απαλλάσουν τον ασθενή από πιθανούς μελλοντικούς κινδύνους.
Η θεραπεία περιλαμβάνει συνδυασμό μηχανημάτων φυσικοθεραπείας, λεμφικής παροχέτευσης, επίδεσης, ασκήσεων και τη φροντίδα του δέρματος.
Η λεμφική παροχέτευση αποτελεί το βασικό τμήμα της θεραπείας. Ο σκοπός της είναι να ενεργοποιήσει και να κινητοποιήσει το λεμφικό υγρό, ώστε να απομακρυνθεί από την πάσχουσα περιοχή. Αντενδείκνυται όταν υπάρχει φλεγμονή σε εξέλιξη, καρδιακή ανεπάρκεια ή θρόμβωση.
Η επίδεση βελτιώνει την ελαστικότητα της περιοχής, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τη ροή της λέμφου. Αντί της επίδεσης μπορεί να εφαρμοστεί ειδικό 'γάντι' διαβαθμισμένης συμπίεσης.
Το πρόγραμμα των ασκήσεων γίνεται πάντα ενώ ο ασθενής φορά το ειδικό 'γάντι'. Ο σκοπός των ασκήσεων είναι:
- Κινητοποίηση του λεμφικού υγρού.
- Διατήρηση ή βελτίωση της κινητικότητας των αρθρώσεων.
- Βελτίωση της στάσης του σώματος.
Η καλή υγιεινή του δέρματος παίζει καθοριστικό ρόλο στην αποφυγή επιπλοκών του λεμφοιδήματος. Ακόμα και ο πιο μικρός τραυματισμός του δέρματος μπορεί να αποτελέσει την πύλη εισόδου μικροβίων. Σε περίπτωση φλεγμονής το μέλος γίνεται ερυθρό και ζεστό ενώ προκαλείται κακουχία. Απαιτείται άμεση αντιμετώπιση με αντιβίωση και διακοπή της θεραπείας του λεμφοιδήματος.
Μια γυναίκα προκειμένου να μην εμφανίσει λεμφοίδημα, πρέπει να ακολουθεί τις παρακάτω βασικές οδηγίες:
- Αποφύγετε τις ακραίες θερμοκρασίες, τα καυτά μπάνια, τη σάουνα, ενώ μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνετε στην αποφυγή εγκαυμάτων.
- Προσοχή στις λοιμώξεις. Αν συμβούν απαιτείται άμεση αντιμετώπιση με αντιβίωση.
- Μην σηκώνετε ή μεταφέρετε βαρία αντικείμενα.
- Μην φοράτε σφικτά ρούχα, δαχτυλίδια, βραχιόλια κτλ.
- Προσοχή στη διατροφή. Ελάχιστο αλάτι, ελάχιστα τηγανιτά, αρκετά φρούτα και λαχανικά. Δίνετε σημασία στην διατήρηση κανονικού σωματικού βάρους. Η παχυσαρκία ευνοεί την εμφάνιση λεμφοιδήματος.
- Όχι αλκοόλ και κάπνισμα.
- Σχολαστική φροντίδα της επιδερμίδας και των νυχιών.
- Να κοιμόμαστε με το πάσχον μέλος σε ανάρροπη θέση.
- Ασκηθείτε με δραστηριότητες μικρής έντασης αλλά μεγάλης αποτελεσματικότητας, όπως είναι το κολύμπι, το περπάτημα, κ.α., ενώ δεν θα πρέπει να αμελείτε το θεραπευτικό πρόγραμμα ασκήσεων που σας έχει δώσει ο Φυσιοθεραπευτής.
- Ακόμα και για το ελάχιστο λεμφοίδημα ακολουθήστε το ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης.
- Ταξιδεύετε φορώντας το ελάχιστο γάντι, με το μέλος σε ανάρροπη θέση.
- Μην επιτρέπετε να σας παίρνουν αίμα ή να σας μετρούν την αρτηριακή πίεση από το πάσχον μέλος.
- Ενυδατώνετει την επιδερμίδα σας τακτικά με καλλυντικά που έχουν χαμηλό ή ουδέτερο ph.
- Χρησιμοποιείτε γάντια στις δουλειές του σπιτιού ή στην φροντίδα κατοικιδίων ζώων.
Μια γυναίκα που ήδη έχει εμφανίσει λεμφοίδημα πρέπει να κατανοήσει ότι η άμεση αντιμετώπιση είναι καθοριστική για την εξέλιξη του λεμφοιδήματος. Σε μελέτη που κάναμε (Δευτεροπαθές Λεμφοίδημα - Έλεγχος Αποτελεσματικότητας της Θεραπείας, Χαρ. Τιγγινάγκας, Αθηνά Κατσιμήτρου, Αθήνα 2008) βρέθηκε ότι παρόλο που η αποτελεσματικότητα της θεραπείας είναι σαφώς μεγαλύτερη στο Στάδιο Ι, το 93,3% των ασθενών προσήλθαν για Θεραπεία όταν ήταν πλέον στο Στάδιο ΙΙ. Σε σχετική ερώτηση που τους υποβλήθηκε, απάντησαν ότι δεν προσήλθαν νωρίτερα για Θεραπεία γιατί κανείς δεν τους το πρότεινε. Δεν είχαν ενημέρωση ούτε γιατί κανείς δεν τους το πρότεινε. Δεν είχαν ενημέρωση ούτε γιατί προκλήθηκε το οίηδημα, ούτε τι μπορούσαν να κάνουν στη συνέχεια. Θεωρούμε ότι ακριβώς αυτό είναι ένα σημαντικό πρόβλημα που θα πρέπει να διαχειριστούμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με την Ογκολογική Αποκατάσταση. Η ενημέρωση των ασθενών, για τις πιθανές επιπλοκές και τον τρόπο αντιμετώπισης των, είναι μέρος των υποχρεώσεων μας προς αυτούς.
Η γυναίκα λοιπόν που ήδη έχει εμφανίσει λεμφοίδημα θα πρέπει να απευθυνθεί άμεσα στον εξειδικευμένο Φυσικοθεραπευτή, ενώ αυτονόητο είναι ότι πρέπει να ακολουθεί τις βασικές οδηγίες που περιγράφονται παραπάνω.
 

Χαράλαμπος Τιγγινάγκας, MT, CST, MNT
Φυσικοθεραπευτής
Προϊστάμενος τμ. Φυσικοθεραπείας Νοσοκομείου "Ο Άγιος Σάββας"
www.physio.gr

Πρόληψη ή θεραπεία

Η Ενημέρωση είναι Δύναμη-Δημοκρατική Συμμαχία

 

 

 

Πρόληψη ή θεραπεία. Εσύ διαλέγεις...

Η Ενημέρωση είναι Δύναμη: η σημασία της πρόληψης κατά του καρκίνου του μαστού

-Αν έχεις κληρονομικό ιστορικό, το γενετικό τεστ μπορεί να βοηθήσει.

Να είστε ενήμερες για το οικογενειακό ιστορικό. Έχοντας ένα οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού αυξάνεται ο κίνδυνος. Αν μια γυναίκα στην οικογένειά σας είχε καρκίνο του μαστού, είναι σημαντικό να ενημερώσετε το γιατρό σας. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι κληρονομικός.  Λάβετε υπόψη, ότι ακριβώς επειδή η μητέρα ή η αδελφή σας είχε καρκίνο του μαστού, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αναπτύξετε σίγουρα καρκίνο του μαστού.

- Απέφυγε την παχυσαρκία

Διατηρήστε ένα υγιές σωματικό βάρος (BMI κάτω από 25) σε όλη τη ζωή σας. Η αύξηση του βάρους στη μέση ηλικία, ανεξάρτητα του BMI, έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Επιπλέον και το αυξημένο ΒΜΙ έχει  αποδειχθεί ότι αυξάνει τον κίνδυνο του μετεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού.

- Απέφυγε την υπερβολική λήψη οινοπνεύματος

Ελαχιστοποίηση ή αποφυγή αλκοόλ.  Η χρήση του αλκοόλ είναι παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού. Μελέτη του Χάρβαρντ, έχει αποδείξει ότι οι γυναίκες που καταναλώνουν περισσότερα από ένα αλκοολούχα ποτά την ημέρα, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού μέχρι και 20-25 τοις εκατό.

-Σταματήστε το κάπνισμα

Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε άμεση σχέση μεταξύ καπνίσματος και καρκίνου του μαστού, οι μελέτες δείχνουν ότι το κάπνισμα σε νεαρή ηλικία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο. Το κάπνισμα πάντως είναι παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του πνεύμονα

- Κατανάλωσε ωμά λαχανικά και φρούτα

Φάτε επτά ή περισσότερες μερίδες καθημερινά. Είναι καλύτερο να τρώτε τα λαχανικά ωμά ή ελαφρώς μαγειρεμένα, δεδομένου ότι ορισμένα από τα φυτοχημικά που προσφέρουν προστασία έναντι του καρκίνου του μαστού καταστρέφονται από τη θερμότητα. Προστασία προσφέρουν και τα εσπεριδοειδή, τα μούρα και τα κεράσια. 

- Κάνε άσκηση τακτικά, για να ελαττώσεις τα επίπεδα των ορμονών σου

Να ασκείστε τακτικά το υπόλοιπο της ζωής σας. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η τακτική άσκηση προσφέρει ισχυρή προστασία κατά του καρκίνου του μαστού. Στόχος τα 30 λεπτά ή περισσότερο μιας μέτριας έντασης αερόβιας άσκησης (γρήγορο περπάτημα) πέντε ή περισσότερες ημέρες την εβδομάδα. 

- Κατανάλωσε τα σωστά λίπη

Ο τύπος του λίπους στη διατροφή μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο του μαστού καρκίνου. 

Ελαχιστοποιήστε την κατανάλωση των ω-6 λιπαρών οξέων (ηλιέλαιο), κορεσμένων και τρανς λιπαρών. 

Μεγιστοποιήστε την πρόσληψη των ωμέγα-3, ειδικά από τα λιπαρά ψάρια (σολομός, ο τόνος, το σκουμπρί, σαρδέλες, πέστροφα λίμνης και ρέγγα). Καταναλώστε τα μονοακόρεστα λάδια (ελαιόλαδο,  καρύδια , αβοκάντο) ως βασική πηγή λίπους σας, καθώς τα τρόφιμα αυτά έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Οι ξηροί καρποί και οι σπόροι  παρέχουν το σελήνιο που προστατεύει από τον καρκίνο.

- Κατανάλωσε όσπρια και τροφές με φυτικές ίνες

Καταναλώστε τους σωστούς υδατάνθρακες!  Ελαχιστοποιήστε την κατανάλωση των τροφών υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (άσπρο αλεύρι, άσπρο ρύζι, πατάτες και ζάχαρη). Αυτές οι τροφές προκαλούν ορμονικές αλλαγές που προωθούν την κυτταρική ανάπτυξη στο μαστό. Αντικαταστήστε αυτά με το σιτάρι και τα όσπρια που περιέχουν φυτικές ίνες.

- Καταναλώστε βιολογική σόγια

Επιδημιολογικές μελέτες  έχουν δείξει μια θετική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης σόγιας και μειωμένου κίνδυνου καρκίνου του μαστού.

-Τα οιστρογόνα με προγεστίνη  (θεραπεία με οιστρογόνα, αντισυλληπτικά, στειρότητα, εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία, εμμηνόπαυση) μπορεί σε μερικές περιπτώσεις ν’ αυξήσουν τον κίνδυνο

Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα οιστρογόνα. Μην παίρνετε  οιστρογόνα που διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Επίσης, αποφύγετε αυτά που βρίσκονται στο περιβάλλον, όπως στα φυτοφάρμακα και βιομηχανικά χημικά προϊόντα (parabens). Χρησιμοποιείτε βιολογικά προϊόντα.

-Πάρτε συμπληρώματα

 Πάρτε συμπληρώματα και φυτοοιστρογόνα. Καθημερινά μία πολυβιταμίνη, με βιταμίνη C, βιταμίνης Ε, ιχθυέλαιο, βιταμίνη D, κουρκουμίνη (κάρυ), σόγια και σελήνιο.

-Υιοθετήσετε μια θετική στάση ζωής

Διατηρήστε μια θετική σκέψη.  Αναπτύξτε τις σχέσεις σας με την οικογένεια και τους φίλους. 

Να κοιμάστε αρκετά (7-8 ώρες). 

- Το screening  όπως η τακτική μαστογραφία και η αυτοεξέταση μπορεί να βοηθήσουν

στην πρώιμη διάγνωση

Ελέγξτε το στήθος σας κάθε μήνα. Η αυτοεξέταση μαστού κάθε μήνα δεν μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, αλλά μπορεί να βοηθήσει στον έγκαιρο εντοπισμό του καρκίνου του μαστού. Κάντε ψηφιακή μαστογραφία αναφοράς και υπέρηχο μαστών στα 40 και κάθε χρόνο μετά τα 50. Όσο νωρίτερα διαγνωσθεί καρκίνος του μαστού, τόσο λιγότερο επιθετική είναι η θεραπεία. 

Πρόληψη  ή θεραπεία; Εσύ διαλέγεις!

 Τα συνθήματά μας:

-Η πρόληψη είναι υπόθεση όλων των γυναικών.

-Πρόληψη τώρα, πρόβλημα ποτέ!

- Η πρόληψη είναι η λύση

- Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία

- Η πρόληψη του καρκίνου του μαστού είναι πρόκληση

-Η πρόληψη σώζει ζωές!

- Την πρόληψη την χρωστάτε στην οικογένειά σας, που σας έχει ανάγκη!

- Πρόληψη  ή θεραπεία; Εσύ διαλέγεις! 

14.03.12 Εκδήλωση της Γραμματείας Γυναικών της Δημοκρατικής Συμμαχίας με θέμα: "Η Ενημέρωση είναι Δύναμη: η σημασία της πρόληψης κατά του καρκίνου του μαστού".

Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

γ.γ. Ελληνικής Μαστολογικής Εταιρείας

Παρακολουθήστε όλη την εκδήλωση και ενημερωθείτε.

Βιβλιογραφία

1. BRCA1 testing in families with hereditary breast- ovarian cancer. A prospective study of patient decision making and outcome. JAMA. 1996;257:24

2. Adult Weight Change and Risk of Postmenopausal Breast Cancer. JAMA. 2006;296:193-201

3. Alcohol and Breast Cancer. Review of Epidemiologic and Experimental Evidence and Potential Mechanisms. JAMA. 2001;286:2143-2151

4. Recreational physical Activity and the Risk of Breast Cancer in Postmenopausal Women. JAMA. 2003;290q1331-1336

5. Menopausal Estrogen and Estrogen-Progestin Replacement Therapy and Breast Cancer Risk. JAMA.2000;283:485-491

6. Screening for Breast Cancer, JAMA. 2005;293:1245-1256