Αρχική

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Γαϊδουράγκαθο-Silybum marianum



Οι  αντικαρκινικές επιδράσεις του silibinin, είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες.
Το  Γαϊδουράγκαθο χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία για τις ασθένειες του ήπατος. Το γάλα από το είναι ασφαλές και καλά ανεκτό και προστατεύει το ήπαρ από τα φάρμακα ή το αλκοόλ. Το Silibinin έχει καθορισμένη χημική δομή και μοριακό βάρος (C25H22O10, MW: 482,44).
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το silibilin μπορεί να μειώσει σημαντικά την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων στο  ηπάτωμα, με μείωση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων του καρκίνου μεσολαβώντας στον κυτταρικό κύκλο και με ενίσχυση του προγραμματισμένου θανάτου  των καρκινικών κυττάρων, αλλάζοντας τη δομή της χρωματίνης στα καρκινικά κύτταρα.
Τα ερευνητικά τους αποτελέσματα δείχνουν ότι το silibinin μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη της ανάπτυξης καρκίνου του ήπατος.
Το Σίλυβο το μαριανό- Silybum marianum/Cardus marianus είναι διετές ακανθώδες φυτό που φθάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Τα φύλλα του είναι πράσινα με χαρακτηριστικά άσπρα σημάδια σαν φλέβες και τα λουλούδια του έχουν χρώμα βυσσινί.
Είναι φυτό ιθαγενές της Μεσογείου και φυτρώνει σε όλη την νότια Ευρώπη. Είναι αυτοφυές, ευδοκιμεί σε χερσότοπους αλλά και σε καλλιεργημένες εκτάσεις. Προτιμά τα ηλιόλουστα μέρη και τα καλά στραγκιζόμενα εδάφη. Πολλαπλασιάζεται εύκολα από μόνο του με τους σπόρους του και αντέχει μέχρι και τους 15 βαθμούς κελσίου.
Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται κυρίως οι σπόροι από τα άνθη του, που μαζεύονται προς το τέλος του καλοκαιριού όταν ξεραθούν πλήρως. Και τα άλλα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά, αλλά έχουν χαμηλότερες περιεκτικότητες σε δραστικές ουσίες.
Περιέχει σιλυμαρίνη, τυραμίνη, ισταμίμη, κινικίνη, φλαβονικά γλυκοσίδια, άλατα νιτρικού οξέος, νιτρικό κάλιο και αιθέριο έλαιο.
Σύμφωνα με την παράδοση τα λευκά σημάδια σαν φλέβες στα πράσινα φύλλα του, προκλήθηκαν όταν έπεσαν πάνω στο φυτό σταγόνες από το γάλα της Παρθένου Μαρίας και για αυτό πήρε το αγγλικό του όνομα milk thistle (γαλατοαγκάθι) ή Mary thistle (αγκάθι της Μαρίας).
Ο Διοσκουρίδης συνιστά το μέγα κενταύριον, ή σίλυβον για την επούλωση των πληγών. Τα κεφάλια από τα άνθη του τρώγονταν βραστά την άνοιξη πριν ανθίσουν όπως οι αγκινάρες και βοηθούσαν στη τόνωση του οργανισμού, το καθάρισμα του αίματος, την αποτοξίνωση του οργανισμού, αλλά και στην αύξηση της παραγωγής γάλακτος των γυναικών. Ακόμα χρησιμοποιούταν και για όλες τις ασθένειες της μελαγχολίας.
Στη σύγχρονη βοτανοθεραπευτική, το γαϊδουράγκαθο είναι το κύριο γιατρικό που χρησιμοποιείται στη προστασία του ήπατος από λοιμώξεις, κατανάλωση αλκοόλ ή χημειοθεραπείες. 
-Μπορεί να βοηθήσει στο να περιοριστούν οι βλάβες στο ήπαρ, αλλά και στην ανανέωση των κυττάρων του. Χρησιμοποιείται ακόμα στη θεραπεία της ηπατίτιδας, του ίκτερου και της κίρρωσης του ύπατος.
-Χορηγείται σε όλες τις νόσους της χοληδόχου κύστης καθώς αυξάνει την έκκριση και την ροή της χολής από το ήπαρ και της χοληδόχου κύστης.
-Είναι αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από μύκητες του γένους Amanita καθώς και από άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος.
-Χρησιμοποιείται ακόμα σαν δυναμωτικό του εγκεφάλου και της μνήμης, σαν καταπραϋντικό στη καταρροή και στη πλευρίτιδα, αλλά και στη ψωρίαση.
-Πρόσφατα ανακαλύφθηκε η αντικαρκινική, η νευροπροστατευτική αλλά και η καρδιοπροστατευτική του δράση λόγο της μείωση της χοληστερόλης που προκαλεί.
H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους, το οποίο είναι αρκετά χρονοβόρο. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά και έχουν ήπια γεύση όταν είναι νέα, αλλά γίνονται πιο πικρά το καλοκαίρι με τη ζέστη. Μαγειρεμένα έχουν γεύση σπανακιού.
Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες. Τρώγονται καλύτερα την άνοιξη όταν είναι νέοι πριν σκληρύνουν. 
Οι ψημένοι σπόροι του είναι υποκατάστατο του καφέ.
Σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό ρίξτε 1 κουταλάκι ξηρούς σπόρους, 3 φορές την ημέρα.
Το γαϊδουράγκαθο, δεν παρουσιάζει τοξικότητα. Σε υψηλές και μακροχρόνιες δόσεις ίσως χρειαστεί συμπληρωματικά κάποιο σκεύασμα πλούσιο σε φυτικές ίνες, γιατί λόγω της χολαιρετικής δράσης του φυτού, μπορεί να ερεθιστεί ο εντερικός βλεννογόνος και να προκληθεί μικρή μάζα κοπράνων.
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού και ειδικά όταν παίρνετε ταυτόχρονα άλλα φάρμακα ή βότανα.
Βιβλιογραφία
Lah JJ, Cui W, Hu KQ. Effects and mechanisms of silibinin on human hepatoma cell lines. World J Gastroenterol 2007; 13(40): 5299-5305

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου